Na posłaniu leżała młoda dziewczyna około trzynastu lat. Jej drobne dłonie złożono na regularnie podnoszącej się i opadającej piersi. Była pięknością pośród swego ludu, a jej miodowe włosy pięknie kontrastowały ze śniadą skórą. Wydawać by się mogło, że pogrążona jest w normalnym dla dziecka w jej wieku śnie, gdyby nie to, że błękitne niczym cudowne morze Vilmirian oczy wpatrywały się nieruchomo i bez mrugnięcia w sufit Spiżowego Namiotu. W moim kraju sądziliśmy, że Quarzhasaat przywiodło się do ostatecznej zguby powiedział Elryk. Gdyby tak było naprawdę lub gdybyśmy wówczas okazali mniej arogancji i dokończyli dzieło rozpoczęte przez czarowników! Rzadko okazywał tak silne emocje wobec pokonanych dawno już wrogów, ale lord Gho, który bez wątpienia był za to odpowiedzialny, budził w nim wstręt. Książę rozpoznawał rodzaj zastosowanych czarów i miał wrażenie, że sam kiedyś się ich uczył, chociaż to Yyrkoon okazywał zawsze o wiele większe zainteresowanie takimi sztukami i podejmował się rzeczy, na które Elryk się nie ważył.

(Reklama: )