Och, to najgorszy z łotrów, co do tego nie ma wątpliwości. Starzec westchnął głęboko, prowadząc ich pomiędzy odciągami namiotów, aż doszli do masywnego pawilonu wyłożonego zdobnymi dywanami. Pawilon podzielony był na szereg pomieszczeń, do których przechodziło się kolejno, a wszystkie zajęte były przez rodzinę Raika Na Seema, dość liczną, by samodzielnie utworzyć szczep. Wyczuwając zapach przygotowywanych potraw, usiedli na poduszkach i zaraz podsunięto im misy z perfumowaną wodą do obmycia. W końcu, już podczas jedzenia, starzec rozpoczął opowieść. W miarę gdy się rozwijała, Elryk zrozumiał, że Los rzucił go do Oazy Srebrnego Kwiatu w wyjątkowo dogodnym czasie. Wiele z tego, co słyszał dotąd, zaczynało nabierać dlań znaczenia. Podczas Krwawego Księżyca, opowiadał Raik Na Seem, przybyła do oazy grupa mężczyzn wypytujących o drogę do Perły. Bauradimowie zrozumieli, o co chodzi, bowiem ich literatura wiele mówi o Perle, ale traktuje ją jedynie jako poetycką metaforę, coś będącego pożywką dla uczonych i innych poetów.

(Reklama: )